5 april 2009

Soms heb je een dag van cijfers, soms een dag van muziek. Vanmiddag heb ik met bewondering gekeken naar een totaal zelf uitgevoerd project van het jongerenwerk, die van de ruimte om hun jongerencentrum Mainframe in Goirle een prachtige en functionele tuin hebben gemaakt. Een tuin waar volop activiteiten kunnen plaatsvinden. In Mainframe zelf was uiteraard passende muziek. Leuk.

Even daarna: op weg naar de Sint Jan (voluit Kerk Sint-Jans Onthoofding Goirle): de uitvoering van de Matthaus Passion van Bach, Een fenomenale uitvoering van Il Concerto Barocca, Capella Brabant, knapenkoor in Dulci Jubilo en geweldige solisten o.l.v. dirigent Marc Versteeg.

Mooi dat de Stichting Johannes Passie Goirle dit georganiseerd heeft!

En dag met veel muziek, maar wel met contrasten.

20 maart 2009

Een dag vol cijfers, of beter gezegd een dag vol beleid en beleidsbeslissingen. ’s Morgens spreekt het college van B&W met het managementteam over de Voorjaarsnota. De Voorjaarsnota is het begin van de financiële cyclus van het jaar. Bij de behandeling van de Voorjaarsnota in mei zal de gemeenteraad op de daar voorgestelde plannen en (indicatieve) cijfers voor 2010 richtinggevende politieke aanwijzingen geven hoe de raad de Begroting in november wil zien. ’s Middags spreek ik in regionaal verband over een duurzaam financieringsmodel.

5 maart 2009

‘Veilige honken’ zijn punten langs de fietsroute van scholieren waar zij zonodig hulp en bijstand kunnen vragen. Het gaat hier om veiligheid in de breedste zin van het woord. Deze honken worden gevestigd in particuliere woningen. Drie families zijn bereid gevonden om als honk te dienen. Deze honken zijn inmiddels in wording en zullen binnenkort bekend gemaakt worden. Dit gebeurt in samenwerking met de politie en de scholen. Wanneer de honken precies daadwerkelijk in gebruik worden genomen, zal dit bekend worden gemaakt via de scholen en het Goirles belang.

17 februari 2009

Een van de aardige aspecten van het burgemeesterschap is het feliciteren van gouden of diamanten echtparen. En die zijn er de laatste jaren in de gemeente Goirle nog al wat. De mensen worden in het algemeen ouder, vroeger sloot men veelal op jongere leeftijd een huwelijk en de gouden en diamanten echtparen zijn uit een generatie dat, zeker hier, minder echtscheidingen voorkwamen.

In 2008 waren er 3 echtparen in Goirle “diamant”, dus 60 jaar gehuwd. Ik heb ze alle drie bezocht. Er waren 54 gouden paren, dus 50 jaar gehuwd.. Daarvan bezocht ik er 38. 15 echtparen kregen bloemen. Een echtpaar wilde geen gemeentelijke aandacht. We vragen vanuit het gemeentehuis uiteraard altijd of bezoek op prijs wordt gesteld. Soms laat de gezondheidstoestand van een van de echtgenoten bezoek niet toe, soms wil men om diverse redenen totaal geen aandacht aan het huwelijksjubileum schenken. Ik vind de bezoeken heel boeiend. Mensen hebben veel te vertellen: heel mooie levensverhalen, vol liefde en gezelligheid, maar ook soms momenten van verlies, verdriet of angst. De oorlogstijd, de opbouwperiode, inwoning bij ouders of schoonouders, kinderen of geen kinderen, goede of moeizame familierelaties.. Ik krijg ook veel te horen van hoe het vroeger was in Riel en Goirle, maar ook over nu..Wat goed of wat slecht ervaren wordt. En wat “de gemeente” allemaal nog kan veranderen/verbeteren. In alle opzichten goed om te horen.

In 2009 zullen er zelfs 2 echtparen 65 jaar getrouwd zijn! Dat heet dan een “briljanten” paar. Ik heb zo’n huwelijksjubileum nog niet eerder meegemaakt. En naar verwachting zullen 8 paren hun  diamanten huwelijksfeest kunnen vieren. En 55 hun gouden huwelijksfeest. Dat betekent weer vele mooie erebogen voor de deur, door lieve kinderen en aardige buren mooi met groen en crêpepapieren bloemen versierd, veel ballonnen opblazen en soms een mooie bruidstaart, omdat dat er vroeger niet van gekomen was.

Het is een feest en een voorrecht om zoveel inwoners van Riel en Goirle op hun gouden en diamanten momenten te mogen ontmoeten.

26 januari 2009

Een van de belangrijke onderwerpen op het gebied van veiligheid is de regionalisering van de brandweer.
In Goirle zijn zowel in de kern Goirle als Riel brandweerkorpsen actief en in beide kernen zijn er brandweerposten. Het grootste deel van onze brandweermensen is vrijwilliger. Deze vrijwilligers zijn net zo intensief opgeleid als de ‘beroepsbrandweer’. Zij vervullen hun taak part-time en naast ‘een gewone baan’. Omdat complete brandweerzorg (ook preventie, specialismen en bijzonder materieel en bij grote rampen- en crisissituaties) op lokaal niveau moeilijk - of eigenlijk niet -  te realiseren valt, is regionalisering van de brandweer naar mijn idee geboden. Dat is een complexer proces dat meer tijd kost om te realiseren dan dat het kost om het idee uit te spreken! Belangrijk is dat als regionalisering per 1 januari 2010 een feit zal zijn in de regio Midden- en West-Brabant, de kwaliteit en compleetheid van de brandweerzorg overal gelijk en voldoende is. De lokale vrijwillige brandweer houdt de intensieve band met zijn eigen gemeente. Die lokale gebondenheid is een van de drijfveren van een vrijwilliger bij de brandweer.
Vandaag  opnieuw besprekingen over ‘de regionalisering of doorontwikkeling van de brandweer’ gevoerd. Daarbij komen ook de kwaliteitseisen en –normen, die regionaal gesteld worden, aan de orde. Het doet mij deugd (en ik vermeld dat maar even met trots) dat de brandweerkorpsen Goirle en Riel het heel goed doen. Waarvan akte!